اگر در جاده روياهايتان سفر مي کنيد به آن متعهد باشد.هيچ دري را باز  نگذاريد

 تا بهانه شود.بهانه اي مثل اينکه :"خب، اين دقيقا همان چيزي نيست که

مي خواستم"...بذر شکست در همين جا نهفته است.

مسير خود را بپيماييد حتي اگر گام هاي شما نا مطمئن است.حتي اگر مي دانيد

 مي توانستيد اين مسير را بهتر بپيماييد.اگر امکانات خود را در لحظه اکنون بپذيريد

 بي ترديد در آينده پيشرفت خواهيد کرد.اما اگر محدوديت هاي خودرا انکار کنيد

هرگز از آنها رها نمي شويد.شجاعانه با مسير خود روبه رو شويد و از انتقاد

 نهراسيد.و مهم تر از همه نگذاريد با "خودانتقادي" فلج شويد.خداوند در شب هاي

 بي خوابي همراه شما خواهد بودو با عشق خويش اشک هاي شما را خواهد

 زدود.خداوند يارشجاعان است.

 

از نويسنده برزيلي "پائولوکوئليو"