اختلالات ارتباطات اشاره به مشکل ثابت فرد در پاسخدهی به مردم و همچنین دریافت اطلاعات از 

آنهاست.درجدول زیر  پاسخ هایی به برخی پرسش های متداول در شناسایی و ارزیابی افراد مبتلا

به اختلالات ارتباطی و توصیف نتایج احتمالی  این بیماری آمده است.

-آنها چه کسانی هستند؟دانش آموزان با اختلالات ارتباطی شامل افراد با  

اختلالات زبان ، اختلالات گفتار ، و یا گاهی اوقات ترکیبی از هر دو هستند.

-معمولا چه ویژگی هایی دارند؟ اختلالات زبان  شامل (۱) اختلالات فرم (دشواری در ساخت

واژه  و یا اتصال صحیح کلمات) ؛ (۲) اختلالات محتوایی یا معنایی (عدم وجود دانش به معنی

کلمه) و(۳)  اختلالات عملی (ناتوانی دراستفاده از نرم افزارهای کلامی در زمینه های

اجتماعی). اختلالات گفتار عبارتند از (۱) واجی / اختلالات مفصل (تحریف ، تعویض و یا حذف

کردن از سخنرانیها) (۲) اختلالات روانی (شایع ترین آن لکنت زبان است) ؛ (۳) اختلالات صدا

(به عنوان مثال ، صحبت کردن با صدای خشن و یا دارای صدای گوش خراش ) ، و (۴) موتور

اختلالات گفتار (دشواری در استفاده از اجزای فیزیکی بیان ، اغلب به علت اختلال عصبی و

عضلانی از قبیل فلج مغزی).

-دارای چه جمعیتی هستند؟حدود ۲ تا ۳درصد از کودکان ثبت نامی در مدارس دولتی به

عنوان  کودکان دارای اختلالات ارتباطات طبقه بندی شده اند . در مجموع ، در حدود ۵ ٪ از افراد

در سن مدرسه دچار اختلال گفتار ، و بین ۲ تا۸ درصد اختلالات خاص زبان هستند.

-این افراد در کجا تحصیل می کنند؟اکثر دانش آموزان با اختلالات گفتار در کلاس های عمومی

آموزش و پرورش هستند.اما برخی از این دانش آموزان در کلاس های افراد ناتوان نیز تحصیل

می کنند.همچنین برخی از این افراد پس از تحصیل در محل های مختلفی مانند کلاس های

آموزش عمومی و یا کلاس های خاص به خدمت گرفته می شوند. 

-نتیجه این اختلال چیست؟ بسیاری از افراد مبتلا یا بدون درمان (به خصوص در کودکان) و یا با

درمان  بهبود میابند. در برخی از افرادنیز این اختلالات آنها را در طول زندگی همراهی می کند.

 

منبع:ترجمه شده از سایت  www.education.com